Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολλά χρόνια πριν, ζούσε ένας άνθρωπος λιγομίλητος και μοναχικός. Δε μιλούσε σχεδόν ποτέ σε κανέναν. Έβγαινε κάθε μεσημέρι να κάνει τη βόλτα του και πάντα ακολουθούσε την ίδια διαδρομή. Ο δρόμος του τον έβγαζε κάθε μέρα στο ίδιο σημείο . Μπροστά από μία βιτρίνα. Προχωρούσε με το κεφάλι σκυφτό και το καπέλο του κατεβασμένο. Μονάχα όταν έφτανε μπροστά στη βιτρίνα σήκωνε τα μάτια του. Τη χάζευε με τις ώρες. Γύρω του υπήρχε κόσμος, αυτοκίνητα,
Α μπε μπα μπλογκ...!!!: Ένα ταξίδι, δυο βήματα μακριά...
Υποβλήθηκε από irakliowebradio 1190 μερες (http://nellinezi.blogspot.com)
You might also like:
Ποιοι ψηφισαν αυτο το άρθρο
Το digme είναι το καλύτερ social bookmarking site στην Ελλάδα. Μπορείτε να υποβάλετε άρθρα, links, να τα ψηφίσετε και να σχολιάσετε καθώς και να γραφτείτε σε ομάδες με κοινά ενδιαφέροντα.